تاريخ : پنجشنبه 16 اردیبهشت1389 | 21:47 | نویسنده : محسن
هورمون B-Human Chorionic Gonadotropin که به طور اختصار B-HCG خوانده میشود یک هورمون اصلی در حاملگی میباشد. در جریان حاملگی سلول تخم بعد از بارور شدن در دیواره رحم جایگزین میشود و شروع به تولید هورمون فوق مینماید. این هورمون با اثر روی جسم زرد باعث بقای جسم زرود و  ادامه تولید استروژن و با مقدار بیشتر پروژسترون در 3 ماهه اول حاملگی میشود که این هورمون در بقای سلول تخم و ایجاد شرایط لازم برای بارداری لازم است. در 3 ماهه دوم و سوم حاملگی با تشکیل جفت، از آنجائیکه جفت خود شروع به تولید پروژسترون مینماید بنابراین جایگزین جسم زرد شده و نیاز به فعالیت و بقای جسم زرد برطرف میشود و در نتیجه میزان B-HCG به میزان 30-10٪ میزان اولیه کاهش میابد. همچنین این هورمون علاوه بر اثر فوق باعث رشد گنادهای جنسی در جنین و همچنین تولید تستسترون در مردها میشود ودر مردان با سرطان بیضه میزان این هورمون افزایش میابد. میزان B-hcg در 2 مقطع در طول حاملگی مهم میباشد که شامل 1- هنگام تشخیص حاملگی 2- میزان ان در طول دوران بارداری که تحت عنوان تستی به نام triple test  اندازه گیری میشود . در این تست میزان b-hcg همراه با 2 مارگر دیگر مثل AFP وEsteriol اندازه گیری میشود و بر اساس نتایج این تستها و شرایط مادر، جنین از نظر غیر نرمال بودن بررسی میشود. میزان b-hcg همانطور که ذکر گردید در طول هفته 9-8 شروع به کاهش میکند بنابراین اگر میزان این هورمون در طول هفته 22-15 بیش از حد انتظار بود میتواند بیانگر غیرنرمال بودن جنین و امکان بروز بیماری هایی مانند سندرم داون در او باشد.

مقادیر نرمال b-hcg:

*در مردان زیر 3

*در زنان با دوره قاعدگی منظم زیر 5

*در زنان یائسه زیر 10

البته لازم به ذکر است که مقادیر نرمال در هر آزمایشگاه و بسته به نوع کیت متفائوت میباشد.



تاريخ : پنجشنبه 16 اردیبهشت1389 | 21:45 | نویسنده : محسن
تست TORCH یک تست کاربردی در زنان باردار و نوزادان تازه متولد شده به منظور بررسی 4 بیماری عفونی است که این بیماریها در صورت وجود در مادر باردار به نوزاد منتقل شده و باعث ایجاد یک سری از ناهنجاریهای مادرزادی در هنگام تولد میگردد. TORCH نامی مخفف برای 4 عامل عفونت میباشد که به اختصار در زیر در مورد هریک توضیحاتی داده میشود.

T: مخفف نام Toxoplasma gondii میباشد. توکسوپلاسما یکی از انواع تک یاخته ها در گروه انگلها میباشد که معمولا از طریق تماس با گربه آلوده و ورود کیستهای این تک یاخته به بدن ایجاد عفونت میکند. انتقال این عامل عفونی به زن باردار در هنگام بارداری میتواند باعث انتقال آن از طریق جفت به جنین شده و باعث ایجاد مشکلاتی از جمله سقط جنین و یا عفونتها و ناهنجاریهای مادرزادی سیستم عصبی مرکزی به دلیل تشکیل کیستهای نسجی تک یاخته در این محل در نوزاد تازه متولد شده گردد که وقوع هریک بسته به سن بارداری دارد.

R: مخفف اسم ویروس Rubella میباشد. این ویروس که عامل بیماری سرخجه میباشد از طریق تنفسی از انسانهای آلوده منتقل میگردد. اگرچه این بیماری یک بیماری بسیار خوش خیم در افراد عادی است ولی در زنان باردار به دلیل قدرت انتقال ویروس از طریق جفت به نوزاد به مسئله ای مهم تبدیل میشود. انتقال این عامل عفونی به نوزاد مشکلاتی از جمله ناراحتی قلبی، اختلالات خونی،پنومونی، کری و نابینایی را میتواند ایجاد کند و در سن رشد نیز اختلالات سیستم عصبی مرکزی، اختلال رشد, اختلالات سیستم ایمنی و ناراحتی های تیروئید از جمله عوارض آن میباشد.

C: مخففی برای ویروس Cytomegalovirus میباشد. این ویروس نیز درصد زیادی از انسانها را در طول زندگی آلوده میسازد و پس به ظاهر بهبودی در گروهی از گلبولهای سفید نهفته میشوند. این ویروس اگرچه عامل خطرناکی برای سلامت فرد محسوب نمیشود ولی در زنان باردار عامل مهمی در به خطر انداختن سلامت نوزاد محسوب میشود. انتقال این ویروس به نوزاد در حین تولد و همچنین هنگام شیردهی از مادر آلده اتفاق افتاده و باعث ایجاد مشکلاتی چون هپاتیت، پنومونی، ناهنجاری های خونی، عقب ماندگی ذهنی و از دست دادن شنوایی میگردد.

H: مخفف نام Herpessimplexvirus میباشد. هرپس عامل 2 بیماری تبخال تناسلی و لبی در افراد میباشد که عمدتا از طریق تماس دهانی یا جنسی از فرد آلوده به فرد سالم منتقل میگردد. این بیماری نیز در فرد بیماری خطرناکی نبوده و پس از بهبودی در سلولهای عصبی مغز نهفته شده و طی شرایط مساعد نیز دوباره ظاهر میشود. در زنان آلوده به فرم تناسلی به هنگان تولد بچه و عبور نوزاد از کانال زایمان این ویروس به نوزاد منتقل شده و به سرعت در تمام بدن نوزاد و ارگانهای حیاتی او پخش میگردد. در صورت درمان سریع با آنتی ویروس های مناسب در صورتیکه حتی نوزاد زنده بماند مشکلات عمده ای را در سیستم عصبی مرکزی او ایجاد مینماید.

موارد درخواست تست : همانطور که گفته شد این تست هم در مادر و هم در نوزاد متولد شده کاربرد دارد. معمولا این تست در صورت بروز علائمی مانند راش های قرمز رنگ پوستی که پزشک را به سمت سرخجه هدایت مینماید و یا علائمی شبه آنفولانزا که در عفونت با سیتومگال و توکسو نیز دیده میشود و یا علائمی مبنی بر حضور ویروس تبخال در مادر درخواست میگردد. همچنین در نوزاد نیز در صورت بروز علائمی چون اختلات بینایی و شنوایی، عقب ماندگی ذهنی، اختلال رشد، یرقان، بزرگی کبد و طحال، کاهش پلاکت و اختلالات خونی و تشنج درخواست میشود.

تفسیر نتایج :

معمولا در این تست در زنان باردار سطح 2 آنتی بادی IgM و IgG اندازه گیری میشود و به صورت نتایج + یا - گزارش میگردد. حضور تیتر بالایی از IgM در بدن زن باردار علامتی از حضور یک عفونت جدید با عوامل فوق میباشد که برحسب اینکه این آنتی بادی ضد کدام یک از عوامل باشد نوع عفونت مشخص میگردد در صورتیکه حضور IgG بیانگر حضور عفونت در گذشته میباشد.معمولا IgG در فاز انتهایی عفونها ساخته شده و نقش ایمنی زایی داشته و تا مدتها بعد از بهبودی در بدن حضور دارد. در این مواقع بهتر است که تست بعد از 2 هفته تکرار شود در صورت افزایش تیتر IgG نسبت به نتایج قبلی میتوان اینگونه تفسیر نمود که فرداخیرا مجددا در برابر این عفونتها بوده است.

در نوزادان تنها آنتی بادی ارزشمند بر ضد هر کدام از عوامل عفونت زای فوق IgM میباشد زیرا این آنتی بادی از جفت از طریق مادر قابل انتقال به نوزاد نبوده و از طرفی تنها آنتی بادی است که نوزاد از ابتدای تولد توانایی ساختن آن را دارد. بنابراین  حضور این آنتی بادی در نوزاد بیان کننده یک عفونت حاد و فعال در بدن اوست در صورتیکه حضور IgG به تنهایی و بدون حضور IgM بیان کننده انتقال آنتی بادی از مادر به نوزاد و عدم حضور عفونتی فعال در نوزاد میباشد. بنابراین در مادر تست TORCH از نظر IgM و IgG درخواست شده در صورتیکه در نوزاد تست TORCH تنها از نظر IgM درخواست میشود.



تاريخ : جمعه 3 اردیبهشت1389 | 23:18 | نویسنده : محسن
مقدمه ژیاردیا لامبلیا انگل فلاژل داری است که در روده کوچک زندگی کرده وعفونت ایجاد میکند. این انگل در سراسر دنیا گسترش داشته واز مهمترین دلایل اسهال مزمن محسوب میگردد.عفونت پس از بلع کیست موجود در غذای و یا اب الوده رخ میدهد.در کشور امریکا ژیاردیا شایع ترین پاتوژنی است که پس از مصرف اب الوده موجب اسهال می گردد.در کشور های در حال توسعه ، ژیاردیا یکی از شایع ترین دلایل بیماری در کودکان زیر ده سال بوده وشیوعی در حدود 10 تا 15 درصد دارد.در افرادی که بهداشت رارعایت نمی کنند ،عفونت معمولا از طریق مدفوعی دهانی از شخص الوده منتقل میشود.این نوع انتقال بخصوص در کودکان ودر مهد کودک ها مشاهده میشود.عفونت ممکن است از کودکان به والدین نیز منتقل گردد.برخلاف نوزادان عفونت در کودکان بزرگتر ممکن است فاقد علائم باشد. با این حال کودکان الوده فاقد علائم در گسترش بیماری نقش مهمی دارند.



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه 3 اردیبهشت1389 | 23:15 | نویسنده : محسن

مقدمه در سراسر دنیا در حدود 500میلیون نفر سالانه با انتامبا هیستولیتیکا آلوده میشوند.بررسی های ژنتیک مولکولی نشان داده اند که پروتوزوایی که موسوم به انتامبا هیستولیتیکا است و توسط روشهای سنتی تشخیصی مورد شناسایی قرار گرفته است از دو گونه غیر قابل تشخیص از نظر مورفولوژیک تشکیل شده است،نوع پاتوژن انتامبا هیستولیتیکا سنسو ارتیکو و نوع دیگر (که به تازگی شناسایی شده) غیر پاتوژن وموسوم به انتامبا دیسپار می باشد.



ادامه مطلب
تاريخ : سه شنبه 3 فروردین1389 | 15:54 | نویسنده : محسن

AIDS

در روزنامه های کثیر الانتشار مکررا از قول مقامات بهداشتی و درمانی مملکت که آلودگی با وبروس ایدز در ایران در صورت عدم رعایت موازین بهداشتی به یک معضل بزرگ تبدیل خواهد شد. چنانچه تا به حال 3912 نفر به ویروس ایدز آلوده گشته که 60% آنها از طریق تزریق و استفاده از مواد مخدر بوده است.

ایدز چیست؟

بیماری ایدز نوعی بیماری نوپدید است که از سال 1360 در دنیا تشخیص داده شده و ناشی از آلودگی به نوعی ویروس می باشد که قادر است سیستم دفاعی بدن را غیر فعال نموده و در اثر ضعف سیستم دفاعی، مبتلایان دچار عفونت های متعدد و گاهی سرطان می گردند. متاسفانه در غالب موارد منجر به مرگ می شود. به همین دلیل نیز بیماری ایدز را نقص اکتسابی سیستم ایمنی (دفاعی) می نامند.

سیستم ایمنی چیست؟

در بدن تمام افراد در دوران جنین و بعد از تولد، سلولها و عوامل متعددی تکامل می یابند، که وظیفه مهم و تعیین کننده دفاعی در مقابل ورود عوامل عفونی و ممانعت از بروز سرطان ها را به عهده دارند. این سلول های دفاعی که تحت همان گلبول های سفید می باشند، در خون در حالت حرکت بوده و در بافتهای مختلف بدن نیز حضور دارند.

عامل بیماری ایدز چیست؟

عامل بیماری ایدز نوعی ویروس کوچک است که اچ.آی.وی (H.I.V) نامیده می شود و علاوه بر انسان در گربه، گاو و میمون نیز شبیه این ویروس دیده می شود. مخزن این ویروس را میمون سبز آفریقایی می دانند که در آفریقای مرکزی زندگی می کند.

بیماری ایدز چگونه منتقل می گردد؟

در جوامع غربی راه اصلی انتقال بیماری از طریق تماس جنسی افراد با بیماران آلوده است و در ایران علاوه بر انتقال جنسی، ویروس از طریق دیگری مانند دریافت خون آلوده و یا اعتیاد به مواد مخدر تزریقی و یا انتقال از مادران آلوده به فرزندان در دوران بارداری یا شیردهی از فردی به فرد دیگر منتقل می گردد و تماس بیماران با وسایل و ابزار جراحی و دندانپزشکی آلوده نیز ممکن است موجب انتقال ویروس گردد.

چگونه سیستم دفاعی بدن در مقابل ویروس تضعیف می شود؟

این ویروس قادر است سلولهای دفاعی از قبیل لنفوسیتها و مونوسیتها را آلوده کرده و در این سلولها شروع به رشد و تکثیر نماید. بنابران تمام اعضای داخلی بدن مانند غدد لنفاوی، کبد و طحال توسط ویروس اشغال شده و به تدریج ویروس های دفاعی تخریب می شوند و بیماران در اثر ابتلا به بسیاری از عفونت هایی که در شرایط طبیعی بهبود می یابند از بین می روند.

علائم بیماری ایدز چیست؟

در آلودگی اولیه با ویروس، علامت مهمی غیر از عوارضی شبیه به سرما خوردگی دیده نمی شود که بعد از مدت کوتاهی مرتفع می شود. پس از بهبودی در آلودگی اولیه فرد بیمار مدت نسبتا طولانی می تواند ظاهرا سالم بوده، در حالیکه ویروس را در بدن خود بصورت خفته خفظ می کند. خوشبختانه در این مرحله با انجام آزمایش خون تشخیص آلودگی احتمالی به این ویروس تا حد زیادی امکان پذیر است. این دوره رکود ممکن اسن 10 تا 12 سال به طول بینجامد و بعد از طی این مدت در تعدادی از بیماران با کاهش سلول های دفاعی، بیماری رو به وخامت خواهد گذاشت و عفونت های متعدد تنفسی و خونی بروز نموده و در مواردی نیز سرطان خون و آلودگی سیستم اعصاب منجر به مرگ بیمار می شود.

بیماران مبتلا به ایدز چگونه درمان می شوند؟

دارو های ضد ویروس زیادی تا به حال برای مبارزه با این بیماری به کار گرفته شده است که از آن میان داروهایی مانند AZT و انترفرون مهمترند که متاسفانه علاوه بر قیمت گران و داشتن عوارض جانبی، چندان هم موثر و مفید نبوده اند، ولی تحقیقات در چند سال اخیر برای درمان این بیماری بسیار نوید بخش بوده است.

چگونه ار ابتلا و گسترش بیماری ایدز جلوگیری می شود؟

مهمترین عامل برای جلوگیری از انتشار بیماری آگاهی کافی در سطح عموم از خطرات بیماری و پرهیز از فساد اخلاقی واعتیاد به مواد افیونی است. با توجه به اینکه بر خلاف حوامع غربی در ایران انتقال از طریق تماس با خون و محصولات مرتبط با آن و تماس با وسایل و ابزار پزشکی آلوده میسر می شود، لذا باید مطمئن بود که محیط های درمانی و بیمارستان ها عاری از آلودگی باشند و هرگز از مواد و وسایل چند بار مصرف و غیر استریل استفاده نشود.

آیا آزمایش و پیگیری تشخیص آلودگی احتمالی به ویروس ایدز در تمام افراد ضروری است؟

با توجه به اینکه راه انتقال بیماری، خون آلوده یا تماس جنسی با افراد بیمار می باشد، افرادی که خون دریافت کرده و یا مکررا دریافت می نمایند، جراحان، دندانپزشکان و پرسنل آزمایشگاه ها و مراکز درمانی بیشتر دز معرض ابتلا به این بیماری می باشند. ولی باید توجه نمود که تمام افراد جامعه به نوعی در خطر مواجه شدن با این ویروس می باشند.

چه آزمایشی برای تشخیص آلودگی ضروری است و چه وقت باید انجام داد؟

تشخیص آلودگی به ویروس ایدز با اندازه گیری آنتی بادی ضد ویروس و یا اجزای ویروس در سرم خون امکان پذیر است که معمولا توصیه می شود این مواد با روشی که موسوم به الیزا است اندازه گیری شوند. پروتکل های بین المللی توصیه می کنند که در صورت مثبت شدن تست الیزا باید آزمایش مجددا با روش دیگری تایید شده و نهایتا بیمار برای انجام آزمون های نهایی به مراکز تشخیص خاص و آزمایشگاه های کنترل بیماریهای ویروسی اعزام گردد. تشخیص بیماران و افراد مشکوک به آلودگی بر اساس شکل روبرو انجام می شود.



تاريخ : سه شنبه 3 فروردین1389 | 15:23 | نویسنده : محسن
Procalcitonin (PCT) In the Diagnosis and Monitoring of Sepsis

مقدمه

تشخیص سریع ومناسب سپسیس جزء چالشهای روزمره بخشهای اورژانس وICUمیباشد.امروزه روشهای مختلف درمانی منجر به بهبود وضعیت زنده ماندن بیماران مبتلا به سپسیس شده است لذا تشخیص سریع وصحیح امری ضروری است.سپسیس فاقد علائم ونشانه های اختصاصی است ،کشت میکروبی مستلزم صرف وقت بوده وپاسخ التهابی سیستمیک بیمار رانشان نمیدهد. درعین حال نقص در عملکرد ارگانها رانشان نداده وممکن است به دلایل متفاوت در بیماران مبتلا به سپسیس مثبت نباشد.
در بین جدید ترین بیومارکر های سپسیس، PCT بالاترین صحت تشخیص را دارد.میزان PCT به سرعت (در عرض 6 تا 12 ساعت) پس از حمله عفونی باعوارض سیستمیک ا فزایش می یابد .اندازه گیری PCT برای تشخیص مؤثر وسریع در بیمارانی که مشکوک به سپسیس وپاسخ التهابی سیستمیک هستند توصیه شده است.
علاوه بر ارزش تشخیصی PCT در سپسیس ، PCT در پایش روند وشدت پاسخ التهابی سیستمیک نیز مفید است تغیرات روزانه میزان PCT پلاسما شاخصی از روند بیماری وپیش اگهی بیماران مبتلا به سپسیس میباشد .بقا یا ادامه دار بودن مقادیر بالای PCT همراه با عاقبت نامطلوب برای بیمار بوده وشاهدی از نقص درمان یا عدم پاکسازی عفونت می باشد. بیومارکر PCT در حال حاضر به طور گسترده ای در اروپا برای تشخیص و ارزیابی پاسخ التهابی سیستمیک بکار میرود.
 

پروکلسی تونین چیست؟

PCT در واقع پروهورمون یا پیش هورمون کلسی تونین است اما در واقع PCT و کلسی تونین دو پروتئین متفاوت هستند.کلسی تونین به طور انحصاری توسط سلولهای C غده تیروئید در پاسخ به تحریک هورمونی تولید میشود درحالیکه سلولهای مختلف در ارگانها در پاسخ به محرکهای پیش التهابی بخصوص باکتریایی میتوانند پروکلسی تونینی را تولید کنند.
در افراد سالم غلضت PCT پلاسما کمتر از 0.05ng/mlاست ودر بیماران مبتلا به سپسیس، سپسیس شدید یا شوک عفونی میتواند به1000ng/ml افزایش یابد.معمولا غلضت بیش از 0. 5ng/ml پروکلسیتونین غیر طبیعی تلقی شده و میتواند نشان دهنده سپسیس باشد.مقادیر PCTبین 0.5-2یک منطقه خاکستری وبا عدم قطعیت سپسیس را مطرح میسازد.در چنین مواردی توصیه میگردد ازمایش پس از 6 تا 24 ساعت تکرار شود PCT بیش از 2وجود یک روند عفونی با عوارض سیتمیک را به شدت مطرح می کند.غلضت های بیش ازبه10ng/mlتقریبا به طور انحصاری در بیماران با سپسیس شدید یا شوک سپتیک مشاهده میشود.
اندوتوکسین های باکتریها وسیتوکاین های پیش التهابی محرک های قوی برای تولید PCT می باشند نقش بیولوژیک اصلیPCT تا حد زیادی نامشخص است اما به هر حال بررسی های اخیر نشان دهنده نقش احتمالی پاتولوژیک PCT در سپسیس میباشند.
پروتئین PCT دارای خواص جذب کننده لکوسیتها بوده وتعدیل تولید نیتریک اکسید توسط سلولهای اندوتلیال را بر عهده دارد. PCT یک پروتئین پایدار درپلاسما و نمونه های خون است. در درجه حرارت اتاق بیش از 80 درصد اولیه ان بعد از 24 ساعت پایداری دارد و این میزان در صورتی که نمونه در یخچال 4 درجه نگهداری شود بیش از 90 درصد است.
PCT پلاسما نیمه عمر طبیعی 25 تا 30 ساعته در افراد سالم ودر بیماران با اشکال عملکردی شدید کلیه ها 30 تا 45 ساعته خواهد داشت .در بیماران با سندرم های پاسخ التهابی سیستمیک غیر باکتریایی(systemic (inflammatory response syndrome میزان PCT معمولا کم است (<1ng/ml ).بعداز تروماهای متعدد یا جراهی های عمده ،سوختگی های شدید یا نوزادان میزان PCT مستقل از پروسه عفونی افزابش مییابد.کاهش میزان PCT به مقادیر پایه در این گروه از بیماران معمولا سریع بوده و افزابش دوباره PCT میتواند نشان دهنده حمله سپسیس باشد.
عفونتهای ویروسی ،کلونیزه شدن باکتریها ،عفونتهای موضعی بیماریهای الرژیک بیماریهای خود ایمن ودفع پیوند معمولا منجر به پاسخ قابل توجه در PCT نمیشود.(PCT<0.5ng.ml.)
تعریف اصطلاحات SIRSوSEPSIS.، Severe sepsis یا septic shock توسط کنفرانس مشترک ACCP/SCCM در حال حاضر به صورت گسترده ای مورد استفاده قرار میگیرد ودر جدول1 مشخص شده است.
 

 


 

کاربرد بالینی PCT در تشخیص سپسیس بالغین وکودکان
 

در کدام بیماران PCTباید اندازه گیری شود؟

در بیماران مشکوک به سپسیس:
این بیماران با موارد زیر مراجعه میکنند:

Sirs criteria
Perfusion abnormalities or
unexplained shock or
organ dysfunction


یا بیمارانی که در معرض چنین عوارضی هستند.
 

PCT چه موقعی باید اندازه گیری شود؟

در زمان بستری یا هر زمانی از بستری در بیمارستان که مشکوک به سپسیس باشیم
 

مقادیر PCT را چگونه تفسیر کنیم؟

PCT پلاسما شاخصی از پاسخ التهابی بدن انسان به یک عفونت غیر ویروسی است . افزایش PCTنشان دهنده قوی عفونت باکتریال با عوارض سیستمیک است. در مواردیکه PCTپلاسما کمتر از 0.5ng.ml باشد سپسیس باکتریال غیر محتمل است PCT بیش از 2ng.ml با افزایش احتمال وجود سپسیس باکتریال است مگر اینکه موارد دیگر مثل تروماهای چند گانه ،جراحی عمده ، سوختگی شدید یا نوزاد وجود داشته باشد.وقتی مقادیر PCT بین 0.5 تا2 باشد عفونت سیستمیک را نمی توان رد کرد ومیزان PCT در عرض 6 تا 24 ساعت باید تکرار شود.
یک راهنما برای تفسیر PCT سرم وپلاسما در جدول 2 امده است.

 

 


در چه مواقعی اندازه گیری PCT باید تکرار شود؟

در عرض 6 تا 24 ساعت :
برای تشخیص افتراقی سپسیس ،اگر غلضت PCT به میزان کمی افزایش یافته است (<2ng/ml) و یا اگر بیماری با علائم و نشانه های سپسیس تظاهر کرده است

هر 24 ساعت یکبار :
در بیمارانی که در معرض خطر ایجاد سپسیس و اشکال عملکرد ارگان باشند.
در بیماران با تشخیص سپسیس به منظور ارزیابی درمان.
 

چگونگی استفاده از نتایج برای درمان بیماران

PCT<0.5ng/ml
در بیمارانی که بیماری شان معیارهای SIRS ،علائم نارسایی ارگان یا کاهش بدون علت فشار خون تظاهر میکند PCT کمتر از 0.5ng/ml معمولا تشخیص عفونت سیستمیک باکتریال را رد می کند ،پزشک معالج در چنین مواردی باید یه دنبال عللی غیر از سپسیس برای توجیه وضعیت بیمار باشد.
نکته مهم:میزان PCT کمتر از 0.5ng/ml مستقیما یک عفونت رارد نمیکند چراکه عفونتهای موضعی (بدون علائم سیستمیک) ممکن است همراه با این موارد پائین باشد در چنین مواردی انتخاب cut of پائین تر برای تصمیم گیری مفید است.همچنین اگر اندازه گیری PCT خیلی زود پس از شروع عفونت انجام شده (معمولا کمتر از 6 ساعت نیز میتواند منجر به پائین بودن ان شود که باید در عرض 6تا 24 ساعت بعد مجددا بررسی شود.

PCT 0.5-2ng/ml
در بیماران مشکوک به سپسیس که مقادیر PCT قدری افزایش یافته است بیمار باید به طور نزدیک پایش÷شده و مجددا اندازه گیری PCT تا زمانی که نتوان عفونت سیستمیک را رد کرد یا با روشهای میکروبیولوژیک تائید کرد را برای بیمار انجام داد.

افزیش ادامه دار PCT به بیش از2ng/ml
افزایش پایدار PCT پلاسما به بیش از 2ng/ml نشان دهنده عدم کنترل روند عفونت است . چنین مواردی با پیش اگهی نامطلوب همراه بوده وبرای مراقبت بیمار باید اصلاحاتی انجام شده ،ارزیابی های اضافی انجام پذیرفته یا حتی تغیر درمان انجام شود.
به الگوریتمهای نشان دهنده نحوه استفاده از PCT توجه کنید.

 


 

 


 

در چه مواردی افزایش PCT ممکن است مربوط به عفونت نباشد.

شرایط محدودی برای افزایش PCT بدون علل عفونی شرح داده شده است . این شرایط شامل (اما نه محدود به ) موارد زیر است.
روزهای اول پس از:
یک ترومای عمده
اعمال جراحی عمده
سوختگیهای شدید
درمان با انتی بادیهای OKT3 و داروهای دیگر که ازاد سازی سیتوکاینهای پیش التهابی را تحریک میکند
نوزادان با عمر کمتر از 48 ساعت

بیماران با:
شوک کاردیوژنیک شدید یا طولانی
پروفیوژن غیر طبیعی وشدید ارگان
کانسر small cell ریه
بنابراین مقادیر PCT همیشه باید با توجه به وضعیت بالینی بیمار تفسیر گردد.

 

استفاده از PCT برای تشخیص سپسیس نوزادان

 

در کدام گروه از بیماران PCT باید اندازه گیری شود؟

در هر نوزادی که علائم بالینی نشان دهنده یک عفونت مادرزادی یا عفونت های سیستمیک بیمارستانی باشد
علائم بالینی نوزادان عبارتند از:
delayed recapillarisation ، تاکی پنه ، برادی کاردی ،تاکی کاردی ،کاهش فشار خون ، اسپلنومگالی
کاهش muscular tension ،moaning ،seizures، irritability افزایش نیاز به اکسیژن،بر هم خوردن گازهای خون
عوامل خطر مادری – جنینی
پارگی نارس کیسه امنیون دیابت شیرین عفونت با HIV ،مهار سیستم ایمنی
 

چه موقعی PCT باید اندازه گیری شود؟

هر موقع پس از زایمان که بر اساس تظاهرات بالینی و یا فاکتورهای خطر مشکوک به سپسیس باشیم.

مقادیر بالینی را چگونه تفسیر کنیم؟

در طی دو روز اول پس از تولد مقدار PCT به صورت فیزیولوژیک افزایش می یابد بنابر این برای مقطع زمانی مقادیر طبیعی خاص باید تعریف گردد PCT بیش از این مقادیر نشان دهنده زودرس یک سپسیس نوزادی است (جدول 3)
با شروع روز سوم زندگی مقادیر طبیعی PCT نوزادان مشابه بزرگسالان میگردد. بنابر این در مقادیر کمتر از 0.5ng/ml شانس عفونت سیستمیک کم است .در مقادیر بیش از ng/ml 2 اگر علل دیگر افزایش دهنده رد شود عفونت سیستمیک خیلی محتمل است.
در مقادیر 0.5-2ng/mlعفونت سیستمیک را نمی توان رد نمود و اگر علائم بالینی سپسیس وجود دارد پایش نزدیک بیمار باید مورد توجه قرار گیرد.این پایش شامل ارزیابی بالینی و اندازه گیری پی در پی میزان PCT است که در عرض چند ساعت پس از سیستمیک شدن عفونت افزایش می یابد.
در مواردیکه میزان PCT بین 1-2ng/ml برای چند روز پایدار بماند ممکن است عفونت سیستمیک وجود داشته باشد.
در نوزادان شروع وسیر سپسیس ممکن است خیلی سریع باشد .در چنین مواردی القاء تولید وافزایش PCT ممکن است هنوز رخ نداده باشدکه باید به علائم دیگر توجه نموده واندازه گیری مجدد PCT در فواصل زمانی بعدی توصیه میشود
 

در چه مواردی اندازه گیری PCT باید تکرار شود؟

در تمام مواردی که میزان PCT کم یا فقط مختصری(2ng/ml<) افزایش یافته باشد و وضعیت بالینی بیمار خوب ارزیابی نشده است. اندازه گیری مکرر PCT با فاصله زمانی 6 تا 12 ساعت در طی دو روز اول زندگی ودر فواصل زمانی 12 تا 24 ساعت در نوزادان با عمر بیش از 2 روز توصیه شده است.
تکرار اندازه گیری PCT برای پایش پاسخ به درمان نوزاد مبتلا به سپسیس نیز توصیه شده است.مقادیر PCT افزابش یافته پایدار و یا افزاینده به بیش از مقدار طبیعی نشان دهنده وجود یک روند عفونی فعال است درحالیکه کاهش ادامه دار PCT به میزان 30 تا 50 درصد در روز نشان دهنده بهبودی وضعیت بیمار است.
 

چگونه از اطلاعات موجود جهت اخذ تصمیم بالینی استفاده نمائیم؟

در طی دو روز اول زندگی:
افزایش میزان PCT به بیش از محدوده طبیعی پیشگویی کننده قوی برای حضور عفونت باکتریال سیستمیک بوده درمان انتی بیوتیکی زود رس را خاطر نشان میسازد.
مقادیر پائین (کمتر از محدوده طبیعی) احتمال وجود عفونت باکتریال را غیر محتمل میسازد

از روز سوم زندگی به بعد:
PCT ممکن است به عنوان یک شاخص مفید surveillance در نوزادان در معرض خطر عفونتهای بیمارستانی شدید ونیز انهایی که علائم بالینی سپسیس تظاهر میکند باشد.تازمانی که عفونت سیستمیک را نتوان رد کرد نوزادانی که در معرض خطر سپتیک شدن هستند را باید به دقت پایش کرد که این پایش هم پایش بالینی و هم ارزیابی مکرر PCT میباشد
جدول زیر مقادیر طبیعی PCT نوزادان در طی 0 تا 48 ساعت پس از تولد را نشان میدهد

 



نوع نمونه :
سرم یا پلاسما ( به شرط چمع آوری نمونه با نمک لیتیم هپارین ) را می توان مورد آزمایش قرار داد. توصیه می گردد نمونه خون را در لوله های بدون ضدانعقاد چمع آوری نموده و در اسرع وقت به آزمایشگاه منتقل نمود. در صورت جداسازی سرم میتوان آن را در 8-2 درجه سانتیگراد تا 48 ساعت قبل از انجام آزمایش نگهداری نمود.


مرجع:

Guide for Clinical Use of Procalcitonin (PCT) in Diagnosis & Monitoring of Sepsis
Jérôme Pugin
University Hospital Geneva, Switzerland
Michael Meisner
University Hospital Jena, Germany
Alain Léon
University Hospital Reims, France
Dominique Gendrel
Hospital Saint Vincent de Paul, Paris, France
Anna Fernández López



امکانات وب

  • دانلود فیلم
  • دانلود نرم افزار
  • قالب وبلاگ